Kocyk z cytatem z Hobbita

Kocyk dla fanów Hobbita

Tak, moje kocyki mają wbudowane cytaty napisane alfabetem Morse'a. Gratuluję wszystkim, którzy odgadli samodzielnie; mam nadzieję, że zabawa się podobała :) I że się spodobał i pomysł i wybrany cytat i w ogóle efekt końcowy, czyli sam kocyk :)
Powinno być już teraz naprawdę łatwo zinterpretować (przeczytać?) dzisiejszy kocyk - tym razem coś dla fanów Tolkiena. Podobnie jak w poprzednim kocyku wymagane jest specyficzne poczucie humoru :) Notabene: najładniej brzmiały mi te słowa po włosku.
Przyznam się, że dwa się we mnie gryzą światy - myślałam o tym, aby następne kocyki tego typu, o ile w ogóle jeszcze jakiekolwiek będą, wypełnić zupełnie innymi już treściami, zdecydowanie bardziej ortodoksyjnymi - "My sweetheart/Amore mio", "I love you/Kocham cię/Ti amo", albo może po prostu wybranym imieniem, ale nie ukrywam, że kusi widmo innych cytatów, fantazja podpowiada mi je coraz bardziej nieakceptowalne :)
Kocyk jest niewielki, 19x23 części, 70x90cm. Struktura jest dokładnie taka sama jak w poprzednim kocyku - robione oddzielnie małe elementy, zszyte potem według przygotowanego wcześniej schematu - zgodnie z wytycznymi alfabetu Morse'a długie linie/znaki/sygnały muszą być trzy razy dłuższe niż te krótkie. Podzieliłam kocyk tak, aby każde słowo było wyraźnie oddzielone od innych, stąd trzy paski ciemnoniebieskiego pomiędzy liniami z literami. Także tutaj wypośrodkowałam tekst. Brzeg bardzo prosty - jeden rządek raczkiem w jasnoniebieskim.
Kolory dobrane z zapasów, szydełko nr 6, włóczka akrylowa. Łączyłam cieniuteńkim i delikatnym białym, starając się złagodzić i rozjaśnić ten bardzo ciemny niebieski, ale tak, aby nie stworzyć nieprzyjemnego, ostrego kontrastu między kolorami.

Lewa strona 

Żółty kocyk teściowej

Moja teściowa dalej szydełkuje niestrudzenie. Dwie ostatnie produkcje to mały żółty kocyk i maluteńkie ubranko. 

Cudowny różowy kocyk (a nawet dużo więcej!)

A co jeśli przyszły lub dopiero-co tata a prawdziwy nerd z zacięciem kinomatograficznym, z dużym poczuciem humoru i zdrową autoironią zechce podarować córce coś specjalnego ?

O tym właśnie będzie dzisiejsza produkcja:)

Z założenia kocyk miał być mały, wyszło mi 70x85cm, wykorzystałam wełnę z posiadanych zapasów, i jest to bardzo dobra włóczka, sztuczna, ale bardzo ciepła i delikatna. I gruba, dlatego wybrałam szydelko nr 6, tak aby poszczególne części nie były sztywne. I nie są :) Powtórzyłam schemat z łączonych elementów, 19x22, a kolory są takie, jakie akurat miałam - chciałam, aby kocyk był łagodny w odbiorze (na wypadek, gdyby miała to być jedyna jego zaleta:). Całość jest elastyczna, przyjemna w dotyku i taka super "grubaśna". Bardzo lubię i sam schemat i ostateczny efekt takiego szydełkowania.

Pomysł na taki kocyk przyszedł mi do głowy już parę miesięcy temu, w styczniu/lutym, ale nie byłam wcale pewna czy w ogóle będę go realizować. Zwłaszcza, że były głosy, które szczerze odradzały mi jakąkolwiek nad nim pracę ;) Ale według mnie był i jest po prostu genialny, więc i tak go zrealizowałam. 

Kocyk powstał dość szybko prawdę mówiąc, zrobiłam go w dwa tygodnie bodajże, bo dobrze mi się nad nim pracowało (jak układałam poszczególne fioletowe elementy to nie mogłam się powstrzymać od chichotu...:), no i także dlatego, że z założenia miał być niewielki - zdaję sobie sprawę z faktu, że takiego kocyka nie mogę nikomu ot tak, sama z siebie, podarować. To musi być świadoma decyzja i przytomny wybór opisanego w tytule ewentualnego taty :)

Gorąco wierzę, że ten kocyk wszystkim będzie się podobał tak bardzo jak mi :):):)

Kocyk w całości - uwaga, ten kocyk ma górę i dół. 

Lewa strona kocyka