Bomboniere - produkcja

Pare sztuk takich mini-prezencikow juz zrobilam, tak glownie dla wprawy, i troche dlatego, aby sie przekonac czy umiem powielac wypracowany schemat w wielu identycznych egzemplarzach. Umiem:) Pierwsze produkcje sa proste i niesmiale, gdybym miala do tego wracac powinnam chyba cos bardziej efektownego wymyslic. Do tego brakowaloby mi jeszcze recznie robionego sznureczka, ktory zastapilby wstazeczke oraz malego bileciku przeznaczonego na imie, date i okazje. No i byloby dobrze popracowac nad dodaniem kwiatkow, ja za nimi specjalnie nie przepadam, a akurat na bombonierach zazwyczaj sa. Na razie jednak juz chyba dam sobie spokoj:) Ponizej trzy przygotowane typy, z czego dwoch ostatnich mam narobionych okolo 20.

Bomboniere - próby

Powinnam popracować nad stroną graficzną zdjęć, brakuje mi sprzętu, albo umiejętności (albo obu) aby te wyszydełkowane przeze mnie bomboniere pokazać w choć trochę lepszym świetle. Gdy ulepszę bomboniery to znajdę i czas i motywację aby poprawić i fotografie :)
Zdjęcia robiłam na czarnym etui od tabletu, co wydawało mi się świetnym pomysłem, bo przecież i kolor dobry, bo czarny, a więc kontrastowy i szczegóły lepiej widać, no i od razu rozmiar można wycyrklować. Ale teraz wcale nie jestem tego zdania, jakoś smutnie to wygląda. Mam nauczkę aby następnym razem wymyślić coś sensowniejszego:)
Oto parę prób i pomysłów:

Kolejny widełkowy kocyk

Cieszy mnie, ze tak akurat wyszło, ze setny wpis to akurat widełki i akurat kocyk:)
Kocyk jest bardzo lekki i całkiem duży (105x150cm), tak aby móc złożyć go na pół, a nawet i na cztery. Połączyłam w naprzemienne paski niebieski delikatny akryl i biały puchaty kordonek (odpowiednio: resztki z poprzedniego kocyka i prezent od sąsiadki). Nie obrabiałam osobno każdej pętelki w pasku a wplotłam jedna w drugą, po jednej z każdego paska, dopiero potem narzuciłam na to łączenie: rządek półsłupków i oczek łańcuszka, co je wzmocniło i zapobiegnie rozciąganiu się, i co tworzy takie charakterystyczne wzniesienie. Brzeg to dwa rządki półsłupków dzielonych oczkiem łańcuszka (bo lżejsza jest wtedy struktura, niż tylko półsłupki), na nich jeden biały rządek raczkiem. Całość bardzo mi się podoba, choc dłubania było przy tym sporo, trochę aż za dużo, nawet jak na moje gusta, wiec już mam nowe pomysły jak ulepszyć tego typu przyszłe produkcje:)

Widelkowy szal

W zeszlym roku moja tesciowa podarowala pewnej znajomej taki oto szal. Jest to jeden bardzo-ale-to-bardzo dlugi pasek, najpierw skladany wezykiem w rownolegle pasy, a potem obtaczajacy tak stworzony srodek jedna szerokoscia. Nie wiem jak dlugo jej sie zeszlo z wyszydelkowaniem tego olbrzyma, ani z wykonczeniem go w zgrabna calosc, ale jest to na pewno projekt przekraczajacy granice mojej cierpliwosci, wytrzymalosci i entuzjazmu:) A takze chyba mozliwosci finansowych, bo chcac zrobic taki szal z dobrej wloczki trzeba by sporo zainwestowac w motki. Tesciowa wykorzystala to, co miala w (przepastnych) szafach, choc moim zdaniem ani kolor ani sam gatunek welenki nie zasluguja na tak szlachetna oprawe. Zdjecia robione w pospiechu, i to telefonem w dodatku, ale nie mialam innego sprzetu, a szal wlasnie "wybywal", ale oddaja dobrze i kolor i schemat i rozmiar (lozko malzenskie).

Szczęśliwego Nowego Roku!

Pierwszy post w Nowym Roku, lepiej późno niż wcale, teraz już będzie z górki:) Zakładam, że jeżeli kartki nie doszły do teraz to już nie dojdą (a wiedząc jak działają obie poczty, i ta włoska i ta polska, to zawsze muszę brać pod uwagę taką możliwość niestety), więc mogę je już pokazać. Idea była prosta, wykonanie nawet niezbyt żmudne, a efekt całkiem przyjemny. Wszystkim więc składam niniejszym życzenia Szczęśliwego Nowego Roku!

Tymczasem tesciowa...

Ja wciaz zazarcie szydelkuje, ale konkretow z tego (na razie mam nadzieje!) malo wyniklo, wiec pokaze lepiej co robi tymczasem tesciowa - ostatnio zrobila rozowa kamizelke, leciuchna, z bardzo delikatnej welenki. Zdjecia robione na szybko u niej na balkonie, wiec trzeba niedostatki techniczno-wizualne uzupelniac niestety zywa wyobraznia:) Ale calosc bardzo ladnie wyglada, naprawde wdziecznie i elegancko.
Z technicznego punktu widzenia sa to dwa dlugie paski zlaczone w owal i zszyte na plecach, dwa krotsze paski takze zszyte w owal i zlaczone z dlugim paskiem pod pachami, do tego piec krociutkich paskow uksztaltowanych w kwadraty.
Podoba mi sie to, ze zamiast zbierac petelki polslupkami i dopiero na nich dodawac wzorek wbijala tesciowa od razu slupki, i tylko je potem obrobila raczkiem, uzyskujac zamierzony efekt bez dodatkowego a zupelnie niepotrzebnego jak sie okazalo rzadku polslupkow. Naprawde genialne w swej prostocie. Mi podobny pomysl nie przyszedl nigdy wczesniej do glowy.
Mozna tez zauwazyc, ze tesciowa zbiera wiele petelek na raz, z ktorych tworza sie takie fale /slimaczki, a ja od dawna juz wole je wszystkie oddzielnie obrabiac. Co kto lubi:)

Na drutach

Na drutach daaaaawno juz nic nie robilam, i taka mnie nostalgia ogarnela, ze postanowilam na chwilke doslownie do nich wrocic. Popelnilam ponizszy kocyk. Jest super mieciutki, ma mocny kolor/y, ale harmonijnie calosc wyglada, taki akurat kocyk dla maluszka do lozeczka czy wozka. No ale krzywy mi wyszedl!!! A taki fajny brzeg wymyslilam, nie wiem czy widac na zdjeciu, polslupek plus narzut z samych scislych oczek, co pieknie obrobilo brzeg i zakonczylo robotke, ale bez jej obciazania. I chyba nierowno naciagalam, bo wyglada jak pofalowany trapez ten kocyk... To fakt, ze zdjecia robilam przed blokowaniem, wiec moze jeszcze mi sie uda go wyprostowac, ale zapal do drutow przeszedl mi calkowicie:) Za modela robi ulubiony (obecnie) mis mojego synka:)