Szydełkowy komplet: sukieneczka i buciki

Sukieneczka i buciki na szydełku 

Śliczny kocyk, który już tu pokazałam, to jeszcze nie koniec przygotowań mojej teściowej na przyjście na świat Sofii. Wyszydełkowała też taką oto piękną sukieneczkę i buciki. Są to dwa malutkie arcydzieła.

(bardzo ciężko było mi zrobić ładne zdjęcia tym kreacjom, zwłaszcza buciki były trudne do właściwego uchwycenia; jestem jednak pewna, że będą przeuroczo wyglądać na malutkich stopkach)

Tak szydełkuje teściowa!

Szydełkowy kocyk od kochającej babci

Emocje

Dzisiaj pokazuję wam coś niewymiernego: EMOCJE :)
W tym wypadku to taki najprawdziwszy kocyk, który babcie robią dla wnucząt; tutaj akurat dla wnuczki. Zrobiła go moja teściowa dla małej dziewczynki, która urodzi się nam wkrótce w rodzinie; i prawdę mówiąc nie umiem sobie wyobrazić nic, co byłoby czystszą kwintesencją samej w ogóle idei szydełkowania dla dzieci. W nim po prostu widać i można wręcz fizycznie dotknąć ten czas spędzony na szydełkowaniu i myśleniu o maluszku, i czuć w rękach tę przepełniajacą miłość do oczekiwanego małego cudu. Ja się autentycznie wzruszyłam dotykając tego mięciuchnego kocyka, a przecież i ja sama parę kocyków w życiu zrobiłam. Nie wiem, to na pewno irracjonalne:), ale uważam, że ten jest właśnie taki "prawdziwszy":)

...i szydełko.

Z technicznego punktu widzenia kocyk jest dość prosty - włóczka to akryl, szydełko nr 5, wielkość 70x95cm, wzór bardzo trójwymiarowy, tworzy takie bąbelki, które wyglądają ślicznie i po prawej i po lewej stronie. Brzeg niewielki, okrąża kocyk wachlarzami ze słupków.

Ależ się będzie Sofia cieszyć:)

Współczesna wersja klasyki

Nowe podejście do kwadratów babuni 

Sam pomysł takiego wzoru zaczerpnęłam z Internetu, tam czerpię dużo z moich inspiracji. 
Trochę go zmodyfikowałam - mój kwadrat babuni robiony jest z czterech okrążeń, i w każdym zmieniałam kierunek pracy, tak aby kwadraty wychodziły proste, bez "kładzenia" się w jedną stronę, bo tak właśnie się dzieje gdy pracuje się dookoła centralnego punktu; gdy kwadrat jest mały to można to zniekształcenie spokojnie pominąć, ale przy większych formatach całość wychodzi przechylona. Pomysł okazał się trafiony, rzeczywiście ładnie się trzymają te moje kwadraty :) Łączyłam je idąc od lewej do prawej, z góry na dół; w ostatnim przerabianym rządku, jeden do drugiego.
Nie wiem czy rozmiary tej produkcji klasyfikują ją jeszcze do nazwy "kocyk", bo jest to raczej średniej wielkości koc po prostu. 100x130cm. Ja na przykład cała się pod nim mieszczę :)
Jest bardzo delikatny, bo kwadraty babuni bardzo lekkie mi wyszły. Włóczka to akryl, więc jest też cieplutki; szydełko nr 5,5.
Na długo pozostanie mi zaś w pamięci jego tworzenie, bo choć wiele rzeczy już robiłam, wiele problemów rozwiązałam, wielu zniechęceniom stawiałam czoło, wiele prób podejmowałam, wiele pomysłów porzucałam, itd. itp, to po raz pierwszy miałam podczas szydełkowania moment nerwowego wyczerpania - a to wtedy, gdy robiłam brzeg. I to pomimo tego, że - jak łatwo zauważyć - przecież prawie w ogóle go nie ma. I to był właśnie ten problem - że go nie ma! Cóż to był za trudny moment! Siedziałam i myślałam, patrzyłam i kombinowałam. "Moment" ten trwał dobry tydzień czy nawet dwa, tak mi było ciężko. A to rządek słupków chciałam dać, a to takie same kwadraty, ale w innym kolorze, albo chociażby ciemnoczerwonym bym to ładnie obramowała… ach, mnożyłam sobie takie i inne podobnie cudowne pomysły w nieskończoność.
No ale nie, nie złamałam się; i jak postanowiłam tak zrobiłam - jako, że całość z założenia miała być współczesna, to - tak mi powiedziano - brzegu ma nie być.
No i nie ma.
Idę z duchem czasu.
Tak trzymać! :)

Ps. Ale chyba nigdy już nie skonsultuję żadnego z moich bieżących projektów z (za) młodym pokoleniem :)